Gewoon...omdat het kan

Nieuw Favo Liedje

2009-04-21T15:29:00.000-07:00

CHRIS QUILALA YOUR LOVE NEVER FAILS

Nothing can separate
Even if I ran away
Your love never fails

I know I still make mistakes, but
You have new mercy for me everyday
Your love never fails

You stay the same through the ages
Your love never changes
There may be pain in the night
But joy comes in the morning
And when the oceans rage
I don’t have to be afraid
Because I know that you love me
And your love never fails

The wind is strong and the water’s deep, but
I’m not alone here in these open seas
Cause your love never fails

The chasm was far too wide
I never thought I’d reach the other side
But your love never fails

You make all things, work together for my good

zomaar wat gedachten

2009-04-14T14:33:00.000-07:00

~ er is (bijna) niets mis met een verre vriend
~ soms hebben dingen tijd nodig
~ ook ik heb het in mij om onwaarschijnlijk hypocriet te zijn
(en ik heb het ook in mij om daar pas later, als het misschien al te laat is, achter te komen)
~ mensen die je blog lezen, terwijl je dit nooit hebt geweten, zijn als mensen die stilletjes achter je lopen zonder hoi te zeggen!
(en dat is geen steek onder de gordel, maar gewoon maar een gedachte!)
~ misschien neem ik wel dreadlocks!

De zon schijnt

2009-03-30T01:29:00.000-07:00

En dan word ik wakker
en de zon
de zon die schijnt!

En dan word jij wakker
en de zon
de zon die schijnt!

We worden allemaal wakker
want de zon
de zon die schijnt
dus de hele wereld wordt wakker

van het en op het andere moment

2009-03-27T16:14:00.000-07:00

dacht ik zomaar even
dat de wereld vergaat

maar dat gevoel is nu weer over

Huppelen

2009-03-21T01:40:00.000-07:00

En plotseling besef je dat je huppelt door de stad

dus ga ik me snel maar weer zorgen maken

over iets...

Ochtendritueel

2009-03-17T02:56:00.000-07:00

Tijd om te douchen. En ik moet snel douchen, het kan echt niet langer dan 7 minuten, want dan valt gemiddeld de geiser uit. Wat een armoede... Ik scrub mijn gezicht met een milde scrub. En ik was mijn haar. Met glans-shampoo. Niet met perfecte krul of glad en steil, want voor het gewenste effect van die varianten moet ik mijn haar föhnen, en om het goede glans-effect te hebben, moet ik de glans-crème op handdoek-droog haar aanbrengen, dus niet föhnen vandaag. Ik was mezelf met de kersenbloesem-douchegel van Dove. Die past het beste bij het luchtje dat ik vandaag op wil. Een lente-luchtje, want ik doe mijn roze bloemetjes-rokje aan. Kersenbloesem klinkt ook wel lente-achtig.
Ik poets mijn tanden, het water is gelukkig nog steeds warm, met speciale wetenschappelijk geteste tandpasta, voor witte tanden. De korreltjes in de tandpasta zijn niet om te scrubben, dat doe je niet bij je tanden, maar die springen door de wrijving van de tandenborstel open en het stofje dat er in zit reageert met een ander stofje in de tandpasta. Resultaat: stralend witte tanden en een frisse adem.
Zingend, God of mercy, bring your justice, smeer ik mijn 10 euro per potje dagcreme op mijn gezicht, mij afvragend waarom het zo oneerlijk verdeeld is in de wereld. Alle oneffenheden op mijn gezicht werk ik vakkundig weg met mijn naar vanille ruikende poeder, waarna ik een lichte blos op mijn wangen smeer, alsof ik lekker een hele dag in de lente-zon heb gezeten.
Mijn ogen zet ik aan met een parelmoer glimmertje, geen echte parelmoer natuurlijk, dat zou ik niet kunnen betalen. Mijn wimpers verleng ik met een speciale mascara en mijn lippen maak ik glanzend met een verzorgende lippenbalsem.

Good to go.

vluchtig bedenk ik me dat ik wel een gezegend mens ben op de wereld en geef mezelf bijna een schouderklopje omdat ik zo dankbaar en nederig ben.

trieste mededeling

2009-02-28T05:18:00.001-08:00

Na een tragisch ongeval is van ons heen gegaan: Harrie de Huismuis.

In verband met hygiënische overwegingen is het niet mogelijk om afscheid te nemen van Harrie.

Harrie is in besloten kring onder kreten van afgrijzen begraven.

I am second

2009-02-14T02:56:00.000-08:00

I am second

Deze site kwam ik tegen en ik vond het zo gaaf om te zien, te horen en te lezen allemaal.

I am Hilde, and I am second.

Al vanaf heel jonge leeftijd worstelde ik met mijn zelfbeeld, en dan vooral als het om mijn uiterlijk ging. Door mijn klasgenootjes werd ik vaak uitgescholden en dik en lelijk genoemd, en helaas waren er toen geen mensen die mij vertelden dat het niet waar was. Dus ik ging geloven in wat de kinderen tegen mij zeiden.
Toen ik eenmaal op de middelbare school zat was de pijn hiervan zo groot, dat ik niet meer wist wat ik met mezelf aan moest. Als reactie op al die negatieve emoties ging ik eten, heel veel eten. Langzaam, en steeds sneller, groeide ik dicht. Ik werd tonnetje rond, precies zoals ik al jaren genoemd werd door mijn klasgenootjes. Boven alle pijn en verdriet en eenzaamheid die ik hierdoor voelde kwam er ook een enorme hoeveelheid schaamte. Ik schaamde me voor wie ik was, voor hoe ik er uit zag en ik schaamde mij voor mijn eetbuien, waar niemand iets van mocht weten.

Na mijn middelbare schooltijd ging ik studeren, kwam ik in een leuk studentenhuis en bij een leuke vereniging. Ik kreeg er de ruimte om mezelf te zijn, en te ontdekken wie ik eigenlijk was, en mijn eetbuien bleven weg. Langzaam begon ik mezelf leuk te vinden, en durfde ik mezelf te laten zien aan mijn omgeving. Toch vond ik mezelf nog niet mooi. Ik besloot om er iets aan te gaan doen.

Een nieuwe worsteling begon. Het lijnen was moeilijk, maar het lukte me, en ik sloeg door. Ik dwong mezelf minimaal te eten, en maximaal te sporten. Ik kickte op alle complimentjes, maar van binnen voelde ik dat het niet klopte. Ik ging te ver, en ik kon er niet meer mee stoppen. Het lijnen was een verslaving geworden, en eten mijn vijand. Ik kon niet langer op deze manier doorgaan, en besloot terug te vechten. Met hulp van andere mensen kwam er weer wat rust in mijn hoofd en durfde ik weer te eten.
Maar naast de angst om door te slaan, was daar ook de angst om weer aan te komen. Die angst was zo beknellend dat ik er letterlijk van verkrampte. Mijn hele lichaam leek er op uit te zijn, eten dat ik naar binnen kreeg er zo snel mogelijk weer uit te werken. Zodra emoties te heftig werden, hing ik dus boven de wc. In mijn hart wist ik heel goed dat dit niet goed was, dat ik hulp moest zoeken, maar schaamte en angst leken mij in de ban te hebben.

Heel lang ben ik blijven schommelen tussen lijnen, eten, sporten, overgeven en vooral heel veel angst. Angst om door te slaan, angst om dik te worden, angst om dik te zijn en schaamte voor mijn lichaam, schaamte voor het onvermogen er iets aan te doen.

Romeinen 12:2 U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is.
Het was alsof God tegen me zei: "Hilde; als het gaat om je lichaam, om je uiterlijk, dan denk je net zoals de wereld, en ik wil dat je daarvan af ziet. Laat Mij maar aan jou vertellen hoe Ik het zie, wat Ik van je vind en wat Ik denk dat goed voor je is. Het is tijd om je te bekeren van deze gedachten, en Mijn gedachten over jou te omarmen."

Ik ben Hilde, en ik kom op de tweede plaats omdat ik ontdekt heb dat er een God is Die het beter weet dan ik. Omdat ik ontdekt heb dat Hij kan regeren over mijn gedachten, over mijn gevoel en over mijn verlangens. Omdat ik ontdekt heb dat, omdat Hij Zijn Zoon, Zijn leven gegeven heeft, er meer is dan een leven na de dood, er is Leven voor de dood. Het leven dat Hij voor mij heeft is meer dan worstelen om mijn lichaam. Het leven door Hem bevrijdt mij van mijn angst en mijn schaamte, en leert mij het leven in het juiste perspectief te zien. Ik ben Hilde en ik kom op de tweede plaats, omdat Jezus op de eerste plaats komt.

V-day

2009-02-14T02:37:00.000-08:00

De hele dag zal ik boven aan de trap naar de brievenbus blijven kijken, in afwachting van de buslading kaarten die ik verwacht.

Dat is heel logisch. Natuurlijk mag ik een buslading kaarten verwachten.

De komende week ben ik dus ook niet te bereiken voor vrienden, familie en vage bekenden, want het kost tijd om al die kaarten goed te lezen, te selecteren en te reageren.

Ja.
Drama.

Dat valentijnsgebeuren!

Die goede oude tijd...

2009-02-11T12:36:00.001-08:00

Sokken-complot-theorie

2009-01-28T05:48:00.000-08:00

Wat is er gebeurt met mijn sokken?

Misschien zijn er monsters gekomen, uit een andere dimensie. Zij hebben mijn wasmachine als telepoort gebruikt en mijn sokken gestolen, omdat, waar zij vandaan komen, sokken gelden als wettig betaalmiddel.

Misschien hebben een aantal sokken, met name de linker, hun bestemming als kleerhanger gevonden.

Misschien heeft Unilever een complot. Alle linker sokken lossen op in Unilever wasmiddel. Of misschien verkleuren alle linker sokken zodat ik denk dat ik niet 1 rode sok kwijt ben, maar een rode linker sok, en een rechter groene sok.

En waarom zijn alle gekleurde, gestipte, gestreepte, gebloemde, geweldige sokken uit de nederlandse schappen geband?

Nu zie ik mij genoodzaakt op zoek te gaan naar al mijn linker sokken. Of mijn kamer netter te houden zodat mijn sokken niet verdwijnen tussen oud papier/knutselspullen/boeken/cd's/beddengoed, grotere spullen waar sokken zich makkelijk kunnen verstoppen. Of misschien vaker wassen.

Of mijn voeten elk in een andere sok te steken, waardoor links en rechts langzaamaan steeds meer van elkaar vervreemd.

Het is uit

2009-01-25T05:11:00.000-08:00

Op de trap zit een jong meisje te huilen. Het is uit met haar vriendje. De twee 8 of 9 jarigen hebben toch zeker wel 3 mooie maanden beleefd, en hoe jong je ook bent, afscheid nemen doet pijn.

Vandaag de Tammies 'uitgezonden' voor twee jaar, naar Borneo. Lieve vrienden, die ineens niet meer om de hoek wonen, maar aan de andere kant van de wereld. Geen kopjes koffie meer drinken, met halfbakken opgeklopte melk. Geen veel te lange voice-mails, geen uren kletsen en uren bidden. Geen snotterige kusjes van Anna-Lynn.

Eigenlijk had ik naast het meisje moeten gaan zitten. Lekker een potje huilen op de trap.

Winnen

2009-01-21T01:36:00.000-08:00

Spelletjes zijn leuk, maar toch ben ik het niet eens met de wijze man (of vrouw, zo nodig) die bedacht heeft dat spelletjes voor de gezelligheid zijn. Spelletjes zijn niet voor de gezelligheid, spelletjes zijn om te winnen. En dat winnen, dat maakt spelletjes leuk.

Wat spelletjes nog leuker maakt, is wanneer er iets te winnen valt. Geen dure kado's of grote geldbedragen, maar onbetaalbare momenten. Op die manier spaar ik dus een grote Hilde-verwen-dag bij elkaar.

De tussenstand is:

- een heerlijk diner van M.
- tien minuten hoofdkriebelen van J.

Wat ik nog wil winnen voor het grote feest is:
- koffie bij coffee-company
- 30 minuten voorlezen
- iemand die de afwas doet.

En ik ben meer dan bereid het risico te lopen zelf deze dingen voor een ander te moeten doen. Trouwens, risico. Ik, de spelletjesprinses... er is nauwelijks van een echt risico te spreken!

vrede

2009-01-19T13:10:00.000-08:00

In alle chaos, verwarring, storm en treurnis is mijn hoofd-emotie momenteel vrede.

"Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren." Fil 4:7

De maatschappij....dat ben jij?

2008-12-16T14:11:00.000-08:00

"De universiteit houdt zich angstwekkend stil als het gaat om de grote hedendaagse thema´s in de samenleving. Ik vind het een verantwoordelijkheid van de academie om zich daar te laten horen. Dat betekent dat je dus iets moet durven zeggen als hier in een kerstnacht in Overvecht auto´s in de brand worden gestoken."
(Rosi Braidotti, U-blad 3(40)11-12-2008)

Een nieuw thema in de wetenschap is maatschappelijke betrokkenheid. Waar eerst kennis en inzicht centraal stond in het onderzoek, streven steeds meer wetenschappers naar maatschappelijke relevantie. Wat wetenschappers doen, moet zin hebben voor onze samenleving, daarom worden maatschappelijke commissies opgericht, die met elkaar bedenken wat een faculteit nu werkelijk betekent voor de maatschappij.

Het bijzondere van dergelijke maatschappelijke commissies is dat deze vaak bestaan uit zeer voorname personen, die het ver geschopt hebben in de maatschappij. Die het misschien wel zo ver geschopt hebben in de maatschappij, dat de afstand tussen de belevingswereld van deze mensen, en de uitgefikte auto's in overvecht bijna onoverbrugbaar geworden is.

Toch vind ik het jammer dat dit bericht vanuit de wetenschappelijke hoek komt. Waar zijn de christenen, vraag ik mij af. Waarom laten christenen zich niet horen als er auto's in de brand gestoken worden in overvecht. Waarom laten christenen zich niet horen als jongeren een straatverbod krijgen in kanaaleiland. Want als er een instituut in de wereld is, dat maatschappelijk relevant moet zijn, dan is het de kerk. Zoals Paulus zegt:
"Vrij als ik ben ten opzichte van iedereen, ben ik de slaaf van iedereen geworden om zo veel mogelijk mensen te winnen. Voor de Joden ben ik als een Jood geworden om hen te winnen. Ikzelf sta niet onder de Joodse wet, maar toch heb ik me eraan onderworpen om hen die er wel onder staan te winnen.En voor hen die niet onder de Joodse wet staan, ben ik als iemand geworden die de wet niet heeft, om hen te winnen. Dit betekent niet dat ik de wet van God heb losgelaten, maar dat ik mij heb onderworpen aan de wet van Christus. Voor de zwakken ben ik zwak geworden om hen te winnen. Ik ben voor iedereen wel íets geworden, om in elke situatie althans enkelen te redden." (1 kor 9:19-22)

Ik hoop dat de maatschappelijk betrokken hoogleraren, maatschappelijke commissies en de universiteit mij dus iets kan leren. Want ik wil maatschappelijk relevant zijn. Ik wil de maatschappij zijn.
Ik wil de kerk in de maatschappij zijn.

I don’t know what to do (yep, nog een Jason Upton liedje)

2008-12-14T13:28:00.000-08:00

I don’t have the power
I don’t even have a clue
I don’t know all the answers
I don’t even know a few

And if I were really honest
And the truth were known of me
It may sound a little funny
But this is what my prayer would be

I don’t know what to do
But my eyes are on you

I don’t know what to do
But my eyes are on you, My Lord

I lift my eyes toward the heavens
I tune my ear to your command
Help me boast in my condition
You’re the God and I’m the man

Een zucht in mijn hart

2008-12-09T03:16:00.001-08:00

....wat doe ik hier eigenlijk?....

als ik hier iets kan betekenen....

Power in Poverty

2008-12-08T01:37:00.000-08:00

There's a power in poverty that breaks principalities
And brings the authority's down to their knees
There's a brewing frustration and ageless temptation
To fight for control by some manipulation

But the God of the kingdoms and the God of the Nations
The God of creation sends his revelation
Thru the homeless and penniless Jesus the son
The poor will inherit the Kingdom to come

Where will we turn when our world falls apart
And all of the treasures we've stored in our barns
Can't buy the Kingdom of God?
Who will we praise when we've praised all our lives
men who build Kingdoms and men who build fame
And heaven does not know their names
What will we fear when all that remains
Is God on His throne, with a child in his arms,
and love in his eyes
And the sound of his heart cries

(Jason Upton)

Nu even dit:

2008-12-01T13:26:00.001-08:00

In de kou laten staan

2008-11-30T10:37:00.000-08:00

Ik heb een chronische bloedneus. Mijn neus bloedt.

Mijn neus bloedt, als ik een oude vrouw, in haar eentje op straat zie lopen, en mijn hart zegt mij een praatje met haar te maken.

Mijn neus bloedt, als er in de kerk iemand voorbij loopt met een lagere Sociaal Economische Status, en ik mij bedenk dat hij of zij een zegen van God nodig heeft.

Mijn neus bloedt, als ik bedenk dat ik, samen met mijn kerk, maar bar weinig gehoor geef aan de oproep van God om te zorgen voor de armen, de weduwen en de wezen.

Mijn neus bloedt, als een zwerver vraagt om een paar euro voor de nachtopvang. En ik stelp het bloeden met het idee dat hij die paar euro niet voor een slaapplek gaat gebruiken.

Mijn neus bloedt, als het kassameisje door de klant voor mij flink wordt uitgekafferd, en er helemaal doorheen zit.

Ondertussen vraag ik mij af waarom mensen het zo moeilijk lijken te vinden in God te geloven.

en toch heb ik hoop. Ik denk dat dingen opgeschud gaan worden. Steeds meer en vaker hoor ik van mensen dat zij op zoek zijn naar gerechtigheid.
Bij deze: Ik zoek mee!

Als er sneeuw ligt

2008-11-24T15:00:00.000-08:00

Als er maar 10 centimeter sneeuw ligt... die alleen maar op de auto's wil blijven liggen...en op de grond veranderd in een waterige blubber....en je toch een sneeuwpop wilt bouwen:

Dan bouw je deze natuurlijk op een random voor de deur staande auto.

En dan mis je natuurlijk net het moment dat de auto, met vermoedelijk ons prachtige sneeuwkind er nog op, wegrijdt.

In ieder geval: wie ik er ook mee aan het lachen heb gemaakt....: graag gedaan!

Helpen

2008-11-19T01:24:00.000-08:00

Een oude man staat al een tijdje in de gang te zoeken, en op alle bordjes bij de deuren te turen.
Hilde: Ach, die arme man, die is de weg kwijt... ik zal hem even helpen....
meneer.... kan ik u misschien helpen?
Oude man: wat vriendelijk van je... ja... ik zoek E045
Hilde: ja..... dus..... E045.... ik weet eigenlijk ook niet waar het is.... E045... het zou hier ergens moeten zijn....
Oude man: oh... wacht... ik zie het al... hier is het.
Oude man loopt het lokaal in waarnaast ze stonden te praten in.

Hahahaha... wat een geweldige hulp ben ik toch!

Als God goed is...

2008-11-19T01:00:00.000-08:00

waarom is er dan lijden in de wereld?

Het is een heel menselijke gedachte om het karakter van God af te lezen aan de gebeurtenissen van de wereld. Dat kan ook niet anders, want wij beleven alles in de dimensies van deze wereld, dus al ons Godsbesef past daar in. Toch is de vraag, “is God goed?” misschien niet geheel gerechtvaardigd, ongeacht wat er gebeurt. Let op, ik schrijf gerechtvaardigd en niet begrijpelijk. De vraag is begrijpelijk, omdat wij God niet begrijpen, maar niet gerechtvaardigd om diezelfde reden. Iemand gaf mij eens het voorbeeld van een 2-dimensionale wereld. Stel dat onze wereld 2-dimensionaal was, en een kubus zou zich in onze wereld begeven, dan zouden wij de kubus zien als een vierkant, een plat vlak, toch? Is het dan gerechtvaardigd voor dat vierkant om te zeggen: wie Mij gezien heeft, heeft de Kubus gezien? (die hoofdletters zijn niet per ongelukt). Jezus als mens gaf ons de mogelijkheid God te zien en te beleven in de dimensies waarin wij beleven en zien. En Jezus was Goed, dat geloven we allemaal. Maar Jezus genas niet iedereen, soms besloot Hij om ergens niet te genezen. Want Jezus kwam ook om aan te geven wat ons echte probleem was: zonde. Pijn en ongemak zijn niet ons probleem, maar zonde (zie ook Larry Crabb, Finding God). Larry Crabb durft zelfs zo ver te gaan dat hij zegt dat de kern van de zonde ligt in het twijfelen aan de goedheid van God. Jezus laat dit ook mooi zien in het verhaal in Lucas 5, de verlamde man die door zijn vrienden door het dak wordt gelaten. Jezus vergeeft de man eerst zijn zonden en zegt dan: Opdat je zult weten dat de Mensenzoon bij machte is zonden te vergeven zeg ik nu ook: sta op en wandel. Volgens Jezus was dus het niet kunnen lopen niet het probleem, dat die man zondig was, was het probleem, en om te bewijzen dat Jezus zonde kan vergeven, heeft Hij de man genezen.

Oswald Chambers schrijft over lijden het volgende:
” Mijn houding als christen ten opzichte van verdriet en moeilijkheden moet niet gekenmerkt worden door de vraag of zij voorkomen kunnen worden. Ik moet daarentegen God vragen of Hij mij beschermen wil, zodat ik blijven mag zoals Hij mij geschapen heeft. Onze Heiland aanvaardde zichzelf in het vuur van de smart, omdat Hij zijn positie accepteerde en besef had van zijn doel. Hij werd niet verlost van de ure, maar uit de ure. (Wat zal ik zeggen? Vader verlos mij uit deze ure! Maar hiertoe ben ik in deze ure gekomen, Vader verheerlijk uw Naam! Johannes 12:27-28)
Wij zeggen dat er eigenlijk geen smart zou moeten zijn, maar smart bestaat en wij moeten onszelf ontvangen in haar vuren. Als wij smart proberen te ontwijken en weigeren om ons deel ervan op ons te nemen, zijn wij dwazen. Smart is een van de grote ‘facts of life’ het heeft geen zin te zeggen dat het er niet zou moeten zijn. Zonde, smart en leed bestaan, en wij mogen niet zeggen dat God zich vergist heeft door ze toe te laten.
Smart verwijdert veel van iemands oppervlakkigheid, maar men wordt er niet per se door verbeterd. Smart geeft mij mijn ‘ik’ of het vernietigt mijn ‘ik’. In voorspoed kunt u uw ‘ik’ niet ontvangen, omdat u dan uw hoofd verliest. Eveneens kunt u uw ik niet ontvangen in eentonigheid, omdat u dan moppert. U vindt uw ik slechts in de uren van verdriet. Waarom het zo moet zijn is een andere zaak, maar dat het zo is, blijkt uit de schrift en uit de menselijke ervaring. U herkent altijd de mens die door het vuur van de smart is gegan en die zijn ik gevonden heeft. En u weet zeker dat u bij hem terecht kunt in moeilijkheden en u zult zien dat hij ruimschoots tijd voor u heeft.

Volgens mij is het dus niet de vraag: is God goed?, maar eerder “durf ik te vertrouwen en te beleiden dat God goed is, ondanks de omstandigheden?”. En als wij ons eigen verdriet en leiden niet meer ontlopen, maar ons ‘ik’ daar vinden, dan is het onze verantwoordelijkheid, wat wij doen met het leiden van anderen. En dan geeft God de opdracht op te komen voor de zwakken, de weduwen en de wezen… omdat Hij Goed is!

Sex (...) verhoogt je kans op zwangerschap

2008-11-05T07:26:00.000-08:00

Elsevier dinsdag 4 november 2008: Tienermeisjes die vaak naar tv-programma’s zoals Sex and the City kijken waarin veel seks voorkomt, lopen meer risico om ongewenst zwanger te worden.

Amerikaanse onderzoekers, onder leiding van dr. Anita Chandra, claimen het bovenstaande aangetoond te hebben, doormiddel van semi-longitudinaal onderzoek. In werkelijkheid hebben de onderzoekers 2 keer een enquete gehouden over de programma's die tieners kijken en of ze wel of niet zwanger zijn geworden.

26 september 2008 sprak prof. dr. W Koops, de decaan van de Faculteit Sociale Wetenschappen het volgende uit: " Mijn favoriete wetenschappelijk citaat komt van Gordon W Alport. Hij leefde van 1897 - 1967 en was persoonlijkheidspsycholoog. Van hem komt de mooie waarschuwing: “Don’t forget what you decided to neglect”. (...) Wie een wetenschappelijke theorie ontwerpt, of nog preciezer: wie een verklaringsmodel ontwerpt, die neemt een besluit over de vraag welk aspect van de werkelijkheid hij of zij serieus neemt en welke aspecten hij of zij buiten beschouwing laat."

Wellicht hadden Alport en Chandra, of bij afwezigheid van Alport wel Koops, met elkaar van gedachten moeten wisselen. Het ziet er namelijk naar uit dat Chandra vergeten is wat zij besloten heeft buiten beschouwing te laten.

Het is bijvoorbeeld niet ondenkbaar dat Amerikaanse tieners die veel naar programma's als Sex in the City kijken daar wellicht een interesse voor hebben. Wat nog veel waarschijnlijker is, is dat tieners die bewust kiezen niet naar dergelijke programma's te kijken hier een motivatie voor hebben. Een motivatie die er wellicht ook voor zorgt dat zij besluiten nog geen seks te hebben. En geen seks hebben is de beste preventie voor tienerzwangerschappen.

Een oorzakelijk verband concluderen tussen het kijken van programma's en de kans op tiener-zwangerschappen lijkt me daarom nogal een snelle conclusie. Hopelijk zal Chandra dit ook beseffen en verder gaan met het onderzoek.
Anderzijds, misschien dat programma's als Sex and the City nu wel preventief van de buis gehaald worden. En heel eerlijk gezegd, vind ik dat geen vervelend gevolg. Want ik zal zeker niet vergeten dat ik besloten heb deze programma's te negeren

Lees hier het hele artikel van Elsevier: http://www.elsevier.nl/web/10210317/Lifestyle/Gezondheid-Gezin/Gezin/Sex-and-the-City-verhoogt-kans-op-tienerzwangerschap.htm?rss=true

Conflict of a non-believer

2008-10-04T09:19:00.000-07:00

I don’t believe in an interventionist God
But I know, darling, that you do
But if I did I would kneel down and ask Him
Not to intervene when it came to you
Not to touch a hair on your head
To leave you as you are
And if He felt He had to direct you
Then direct you into my arms.

Into my arms, o Lord (3x)
Into my arms

And I don’t believe in the existence of angels
But looking at you I wonder if thats true
But if I did I would summon them together
And ask them to watch over you
To each burn a candle for you
To make bright and clear your path
And to walk, like Christ, in grace and love
And guide you into my arms.

Into my arms, o Lord (3x)
Into my arms

And I believe in love
And I know that you do too
And I believe in some kind of path
That we can walk down, me and you
So keep your candle burning
And make her journey bright and pure
That she will keep returning
Always and evermore.

Into my arms, o Lord (3x)
Into my arms

- Nick Cave & The Bad Seeds

Christenen tegen anti-pornowet

2008-09-30T00:49:00.000-07:00

In Indonesie protesteren Christelijke organisaties tegen de nieuwe anti-porno-wet. Dat is nog eens een nieuw geluid onder de christenen. Protesteren tegen een wet die door de Nederlandse Christenunie geschreven had kunnen zijn. Tenminste... als er niet te goed gelezen wordt, en het niet te nauw luistert. De reden dat de Christenen in Indonesie protesteren is niet het onderwerp van de wet, maar de vage formuleringen van de wet; het wetsontwerp verbiedt „acties die tot seksuele opwinding leiden.”
Het wetsvoorstel blijkt vol met vage formuleringen te staan, waardoor het voorstel meer op een machtsmiddel begint te lijken dan een wet die bedoelt is tot opvoeding van het volk. Hoewel de meeste Christenen ook vinden dat er iets gedaan moet worden aan de vervagende moraal in Indonesie, menen de meesten dat dit gedaan moet worden middels het onderwijs en niet door een betuttelende wetgeving.
Ik ben benieuwd wat er in ons land zou gebeuren als de Christelijke politieke partijen niet zouden instemmen, nee zelfs zouden protesteren, tegen een anti-pornowet. Een anti-pornowet zou eerder van de hand van een dezer partijen komen.
De radicale Islamitische partijen die met dit wetsvoorstel zijn gekomen zijn wellicht zo radicaal, en streng in de wetgeving, dat de Christenen er plotseling mild bij lijken. Wellicht dat radicalisering dan, in ieder geval voor het imago van Christenen, niet eens zo'n slechte ontwikkeling is. (Of is dat nu weer een zwaar overtrokken, kort door de bocht constatering van mij?)

Iedere zondag een ander feestje...

2008-09-27T00:26:00.000-07:00

Hoewel er volgens de Raad van State geen verscherping van de Winkeltijdenwet nodig is, blijkt dat de voorgeschreven 12 koopzondagen per jaar in veel gemeenten fors overschreden wordt. Amsterdam mag bijvoorbeeld in sommige gebieden elke zondag haar deuren openen voor winkelend publiek. Omdat touristen wellicht niet gewend zijn aan onze zondagsrust. Bovendien zijn de economische belangen van kleine ondernemers ondergeschikt aan de toeristische aantrekkelijkheid van onze hoofdstad.

Of een gemeente toeristisch genoeg is om haar winkeldeuren op zondag te openen is geheel overgelaten aan het oordeel van de gemeenteraad. Burgermeester Annemarie Jorritsma is bijvoorbeeld zo aantrekkelijk, dat Almere er spontaan toeristisch van geworden is. Maar, denkend in de geest van de wet, vraag ik mij af of de leefbaarheid en de veiligheid van Almere in het geding is wanneer iedere zondag de winkels open gaan.

Het meest opvallend aan de Winkelwet zijn de uitzonderingen 'ten behoeve van bijzondere gelegenheden van tijdelijke aard'. Als je een feestje hebt, dan moet er dus gewerkt worden. Heel strikt genomen staat deze uitzondering lijnrecht tegenover de diepe gedachte achter de winkelwet: de zondagsrust. Met slechts een kleine ruimdenkendheid kan namelijk al gesteld worden dat de rustdag gevierd mag worden als feestdag. Voor de Joden, de uitvinders van de rustdag, was de sabbath een dag die gevierd werd met lekker eten, familie en kaarslicht.

Ik kan het idee maar moeilijk loslaten, dat de economische belangen van de kleine ondernemer, de veiligheid en de leefbaarheid van een gebied excuses zijn geweest om de rustdag in ere te houden. Wellicht slaan wij als Christenen wel eens door in het opleggen van onze normen en waarden. Daarom: iedere zondag een ander feestje! Vier de rustdag, en laat wie werken wil werken. (en dat is een prachtige alliteratie om mee af te sluiten!